Eigenlijk kan Valentijnsdag best verraderlijk zijn. Met nog twee dagen te gaan zijn de kaartenboeren, bloemisten en juweliers iedereen er zoveel mogelijk van aan het overtuigen dat je op Valentijnsdag toch wel echt een romantisch gebaar moet maken aan je (stille) liefde. “Iedereen doet het en jij zou wel eens iemands stille liefde kunnen zijn.” Ja leuk maar die stille hoop, op dat er wel eens iets heel bijzonders zou kunnen gebeuren overmorgen, bloeit daarom elk jaar weer op.
Beelden van grote bossen bloemen die onverwachts bij me afgeleverd worden (inclusief jaloerse blikken), dé hunk waar ik al tijden een chrush op heb die me meevraagt voor een date en de stapels kaarten die op de deurmat zullen liggen als ik thuiskom schieten al dagen voor de dag door mijn hoofd.
Oh wat hoop ik dat ik dit jaar iemands stille liefde ben! Continue reading
Is het nu een strijkplank of spiegel? Nee allebei! De Franse 
